به سوی توسعه.
یادداشتی از سیدرضا سیدآقاخان در پایاه تحلیلی- خبری درسانیوز؛ امروز دغدغه همه جوامع بشری تحقق توسعه پایدار است، به طوری که کشورها بر مبنای میزان توسعه یافتگی آنان به کشورهای توسعه یافته، در حال توسعه و توسعه نیافته تقسیم می‌شوند.
اما توسعه در حالت عام به چه معناست؟ توسعه در حالت عام به معنای پیشرفت و ترقی و در دنیای سیاست، توسعه امری نسبی و به معنای رسیدن به سطح رفاه اجتماعی بالاتر، فقرزدایی، ایجاد صنایع مادر، احداث پروژه‌های زیرساختی، اشتغالزایی و … است و به عبارت ساده توسعه به معنای افزایش کیفیت زندگی در جوامع بشری تعریف می‌شود.
برنامه‌ریزی برای تحقق توسعه بطور مداوم درحال بروزرسانی و تکامل بر مبنای مقتضیات زمان است. بعنوان مثال روزگاری ملاک توسعه یافتگی ریشه کنی بیماری‌های همه‌گیر مانند وبا و … بوده، در دوره دیگر توسعه یافتگی مترادف با ایجاد زیرساخت‌های لازم برای بهره‌مندی همه آحاد جامعه از انشعابات خانگی مانند آب، برق، گاز و تلفن بوده، در دوران دیگر بهره‌مندی همه مردم از خدمات تلفن همراه و شبکه اینترنت شده و …
بنابراین برای توسعه نمی‌توان مرز و حدودی تعریف کرد بلکه بنا به مقتصیات زمان می‌توان برنامه‌های توسعه را متناسب و سازگار با فرهنگ، سنت‌ها و تاریخ یک جامعه هدفگذاری نمود. بعنوان مثال در کشور خودمان می‌توان به برنامه‌های توسعه چهارگانه با نام سند افق توسعه ۱۴۰۴ اشاره نمود که تدوین گران آن چهار برنامه پنج ساله را از ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۴ هدفگذاری نمودند و دولت‌ها مؤظف به اجرای این برنامه‌ها گردیدند که از آنها به عنوان اسناد بالادستی یاد می‌شود.
پس طبیعتاً دستیابی به هر هدفی مستلزم برنامه‌ریزی مبتنی بر شناسایی همه امکانات و ظرفیتهای موجود و نیازمند شناخت نقاط ضعف و قوت‌هاست.
در قسمت‌های بعدی این یادداشت به این مهم پرداخته خواهد شد که چرا شهرستان‌های گرمسار و آرادان علیرغم برخورداری از ظرفیتهای متعدد، به توسعه شایسته و متناسب با این ظرفیت‌ها دست نیافته‌اند.
