چرا وزیر راه و روابط عمومی وزارتخانه سکوت کردهاند؟
یادداشتی از محسن عباسیفرد در پایگاه تحلیلی- خبری درسانیوز؛ خبری منتشر شده که فرزانه صادق وزیر راه بهدلیل درخواست بازرسی از کیفش در فرودگاه اردبیل، عصبانی شده و با انصراف از پرواز، مدیرفرودگاه اردبیل را برکنار کرده است.
سوال: با گذشت چند روز از انتشار خبر چرا وزیر راه و روابطعمومی وزارتخانه هیچ توضیحی نمیدهند؟ چرا نمیگویند این خبر صحیح است یا غلط؟
البته از اطلاعیه غیرحرفهای و پرخطای سازمان فرودگاههای کشور میتوان نتیجه گرفت جزییات ماجرای مطرح شده درباره وزیر راه صحت دارد. سکوت شخص وزیر و روابط عمومی وزارتخانه و فرودگاه اردبیل هم مخاطب را به سمت تأیید خبر و باور آن سوق میدهد.
با این حال این سوال مطرح میشود: اگر اتفاق، رخ نداده چرا وزیر و وزارت راه تکذیب نمیکنند؟ اگر اتفاق، رخ داده چرا با تأیید خبر از عملکرد خود دفاع نمیکنند؟
چرا با هیچانگاری ابهام و سوال دربرابر عملکرد خود، افکار عمومی را نادیده میگیرند و خود را مقید به ارائه توضیح نمیدانند؟ آیا نمیدانند مسوولیتپذیری و پاسخگویی هر دو از یک ریشهاند؟
آیا اعتبار و آبروی وزارت راه برای آنها ارزش و اهمیتی ندارد؟ آیا در آینده نزدیک و دور نیازی به کسب نظر و همراهی و همکاری افکارعمومی ندارند؟
اگر فکر میکنند با سکوت و گذشت چند روز مردم یادشان میرود و ماجرای فرودگاه میرود کنار ماجرای سفر کیش، به شدت اشتباه میکنند.
البته از روابط عمومی بدسابقه وزارت راه تکرار رفتارهای اشتباه گذشته بعید نیست. قبلاً در ماجرای ابهام هزینه سفر پرخرج و خانوادگی وزیر و همراهان به کیش، روابط عمومی وزرت راه واکنش اشتباه و عذر بدتر از گناه داشت و اطلاعات ناراست منتشر کرد و به دایره ابهامات و اتهامات افزود. با این حال هنوز با گذشت چند ماه، ابهامات، پاسخ مناسب نیافتهاند و سوالات، بیجواب ماندهاند.
روابط عمومی در دولت سابق هم بارها با اطلاعرسانی نادرست در موضوعات مختلف نه تنها مخاطبان را به اشتباه انداخت بلکه تصویر خود و وزارتخانه را نیز ملکوک کرد و سابقهای تاریک از خود نزد افکار عمومی شکل داد.
در راس آن هم میتوان به تکذیب استعفای وزیر راه وقت(رستم قاسمی) اشاره کرد که این تکذیب 10 روز دوام نیاورد و خبر موافقت رئیس جمهوری وقت (رئیسی) با استعفای وزیر منتشر شد.
البته این تکذیبهای تأیید گونه منحصر به روابط عمومی وزارت راه نیست بلکه میتوان رد آن را در تکذیب تغییر رئیس بانک مرکزی و وزیر وزارت ورزش نیز یافت.
خلاصه اینکه این سکوت و این رفتار عصر حجری وزیر و روابط عمومی وزارت راه در برابر سوالات و ابهامات رسانه ها و افکار عمومی، مایه تعجب است.
آن هم درعصر اینترنت و هوش مصنوعی و مرگ فاصله و جهان تبادل دیتا که در لحظهای، شرق و غرب جهان مرتبط میشوند اما تعجب بیشتر از شورای اطلاعرسانی دولت است که با سکوت و انفعال، نظارهگر قربانی شدن اعتبار و آبروی دولت پای رفتارهای کودکانه یک فرد و یک سازمان است.
