سخنان هادی مقدم‌دوست در کارگاه جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
به گزارش پایگاه تحلیل-خبری درسا نیوز، هادی مقدم‌دوست، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون، در تاریخ ۱۰ آبان، در سومین روز از کارگاه‌های نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، به بحث درباره ایده‌یابی، اقتباس، خلاقیت، تفاوت فیلم کوتاه و بلند، جهان شخصی فیلمساز و ارتباط تجربه زیسته با سینمای مقاومت پرداخت.
مقدم‌دوست در آغاز این نشست با اشاره به اینکه «ایده» نقطه شروع بسیاری از آثار سینمایی است، بیان کرد: در فرآیند اقتباس نیز نمی‌توان مرحله ایده‌یابی را نادیده گرفت. داشتن یک کتاب یا منبع اقتباسی به معنای آماده بودن همه چیز نیست و تنها تبدیل متن به فیلمنامه کافی نیست. اقتباس به معنای دریافت نور یا شعله‌ای از اثر است. وقتی اثری را مطالعه می‌کنید و از آن تأثیر می‌پذیرید، باید درک کنید که چه چیزی شما را روشن کرده است. منبع اقتباس می‌تواند فراتر از کتاب باشد و شامل داستان کوتاه، شعر، ضرب‌المثل، مقاله، شخصیت، نقاشی یا حتی یک موقعیت روزمره باشد.
وی افزود: فیلمساز باید فراتر از نام و ظاهر یک شیء، به جنس، فرم، اندازه، کاربرد و ارتباط اجزای آن توجه کند. این نوع نگاه به جزئیات، نویسنده را برای درک ساختار روایت آماده می‌سازد، زیرا فیلمنامه نیز یک سازه است و عناصر آن باید مانند اجزای یک ساعت یا خودرو به‌خوبی با یکدیگر هماهنگ باشند.
تفاوت ایده در فیلم کوتاه و بلند
مقدم‌دوست در مورد تفاوت ایده در فیلم کوتاه و بلند اظهار داشت: قواعدی مانند وحدت مکان یا تعداد محدود شخصیت‌ها الزاماً برای فیلم کوتاه ضروری نیستند، اما بسیاری از ایده‌های مناسب برای فیلم کوتاه از موقعیت‌های کوچک و دقیق نشأت می‌گیرند. به عنوان مثال، کودکی که از مدرسه به خانه می‌آید، می‌خوابد و پس از بیدار شدن تصور می‌کند صبح روز بعد است، می‌تواند یک فیلم کوتاه کامل را شکل دهد. وی تأکید کرد: فیلمسازان کوتاه باید توانایی خود را در مشاهده جزئیات تقویت کنند و همیشه نیازی به جستجوی اتفاقات بزرگ نیست. یک موضوع کوچک می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.
این کارگردان در ادامه به موضوع جهان شخصی فیلمساز پرداخت و گفت: مشاهده به‌تنهایی کافی نیست و هنرمند باید نسبت به آنچه می‌بیند، تحلیل و نظر داشته باشد. این نظر و زاویه دید به تدریج امضای شخصی فیلمساز را شکل می‌دهد. در واقع، اگر کسی می‌خواهد صاحب سلیقه یا سبک باشد، باید صاحب نظر باشد.
وی توضیح داد: تجربه زیسته لزوماً به معنای حضور مستقیم در یک موقعیت خاص نیست. به عنوان مثال، ممکن است نویسنده پزشک نباشد، اما با مفاهیمی چون علاج، یاری و بهبودی زندگی کرده باشد. به همین ترتیب، فیلمسازی که در جنگ حضور نداشته، می‌تواند با مفاهیمی چون حق، عزت، استقلال و دفاع از حق آشنا باشد. برای نوشتن درباره مقاومت، نیازی به حضور در میدان جنگ نیست، اما باید با اصول آن زندگی کرده باشید.
مقدم‌دوست در پایان سخنانش بیان کرد: تحقیق می‌تواند اطلاعات تاریخی و میدانی را در اختیار فیلمساز قرار دهد، اما اصالت اثر از جایی ناشی می‌شود که موضوع برای او صرفاً یک سفارش بیرونی نباشد.
