جشنواره کهن آواهای تنبور؛ نگارخانهای از نغمه، همبستگی و میراث بومی.
به گزارش پایگاه تحلیلی- خبری درسانیوز؛ روستای «بانزلان» شهرستان دالاهو در چند روز اخیر حال و هوایی متفاوت به خود گرفت؛
نهمین جشنواره کهن آواهای تنبور و موسیقی کردی در فضایی آمیخته با شور مردمی،
حضور استادان برجسته و طنین مقامهای اصیل برگزار شد
و بانزلان را به کانونی از همبستگی، هویت فرهنگی و امید بدل کرد.
جشنواره کهن آواهای تنبور؛ نگارخانهای از نغمه، همبستگی و میراث بومی
این جشنواره تنها یک رویداد موسیقایی نبود،
بلکه بستری برای باز زندهسازی میراث معنوی
و تقویت پیوندهای فرهنگی منطقه بهشمار میرفت.
خانه تنبور که به همت استاد علیاکبر مرادی بنا شده است،
بار دیگر نقش خود را بهعنوان خادم فرهنگی ایفا کرد؛
جایی که موسیقی فراتر از اجرای صحنهای،
به پیوند میان نسلها و ابزاری برای پاسداشت هویت بومی تبدیل شد.
صحنهای برای میراث و پیوند نسلها
جشنواره امسال در سه بخش مقامنوازی، مقامخوانی و بداههنوازی برگزار شد
و ردههای سنی نونهالان، نوجوانان و جوانان فرصت یافتند
تا تواناییهای خود را در برابر داوران و تماشاگران به نمایش بگذارند.
بسیاری از نوجوانانی که امروز در این جشنواره برگزیده شدند،
سالها پیش بهعنوان نونهال نخستین تجربههای خود را
در همین رویداد پشت سر گذاشته بودند
و اکنون بهعنوان آیندهسازان موسیقی مقامی شناخته میشوند.
پیوند میان نسل قدیم و جدید موسیقی بومی را تقویت کرد
حضور استادان برجستهای همچون کیهان کلهر و علیاکبر مرادی
انگیزهای مضاعف برای نسل تازه ایجاد کرد؛
نسلی که توانست در کنار بزرگان موسیقی مقامی،
تجربهای بیواسطه و رودررو داشته باشد.
این ارتباط نزدیک نهتنها بر کیفیت اجراها تأثیر گذاشت،
بلکه پیوند میان نسل قدیم و جدید موسیقی بومی را تقویت کرد.
در کنار تنبور، سازهایی چون دف، کمانچه، دهل، دوزله،
هوره و مور نیز در بخشهای غیررقابتی اجرا شدند
و تنوعی از موسیقی کردی و آیینی را در فضای بانزلان طنینانداز کردند.
این تنوع نشان داد که جشنواره کهن آواهای تنبور تنها به یک ساز محدود نیست،
بلکه آینهای از گستره غنی موسیقی بومی و فولکلور منطقه است.
جشنی مردمی در دل طبیعت
آنچه این جشنواره را متمایز کرده، مردمی بودن آن است.
مردم بانزلان خانهها و حیاطهای خود را در اختیار مهمانان گذاشته بودند،
در نظافت، پذیرایی و حتی امور فنی و اجرایی مشارکت داشتند
و با صمیمیتی کمنظیر،
جشنواره را به تجربهای جمعی و خودمانی بدل کردند.
فضای جشنواره بیشتر به یک دورهمی فرهنگی میمانست تا یک رویداد رسمی،
جایی که موسیقی در دل طبیعت جاری بود
و مردمان محلی با هنرمندان در کنار هم به شور و شادی نشستند.
اختتامیه جشنواره نیز حال و هوایی متفاوت داشت؛
بدون سخنرانیهای رسمی، تنها با اجرای گروههای موسیقی پایان یافت
تا زبان هنر خود گویای پیام این گردهمایی باشد.
حضور پرشور مردم و استقبال گسترده آنان از چهرههای
برجسته موسیقی مانند کیهان کلهر، نشان داد که
چگونه این رویداد توانسته است
پیوندی عمیق میان هنرمندان و مردم ایجاد کند.
بانزلان در شور نغمه و آیین
چادرهای گروههای هنری در حاشیه سد آزادی،
نوای سازها که تا نیمههای شب در کوهستان و باغهای اطراف میپیچید
و صحنههایی که در خانه تنبور برپا شد،
همه و همه بانزلان را به نگارخانهای زنده از موسیقی بدل کردند.
در این ۲ روز، هر نغمهای پژواکی از تاریخ و هویت بود
و هر اجرای جمعی طنین امیدی تازه در دل مردمان منطقه.
نهمین جشنواره کهن آواهای تنبور در بانزلان با حضور ۱۲ گروه موسیقی
از استانهای مختلف کشور بهطور کامل و بدون حمایت مستقیم دولتی برگزار شد.
عشق به فرهنگ بومی میتواند حرکتی بزرگ و ماندگار را رقم بزند
مردمی بودن این جشنواره و مشارکت خیران و هنردوستان بار دیگر نشان داد
که عشق به فرهنگ بومی میتواند حرکتی بزرگ و ماندگار را رقم بزند.
بانزلان در این روزها تنها میزبان یک جشنواره موسیقی نبود؛
میزبان تجربهای فرهنگی بود که نشان داد موسیقی بومی همچنان
میتواند نسل جوان را جذب کند، هویت منطقهای را تقویت کند
و نوایی تازه برای آینده فرهنگی کرمانشاه و ایران بیافریند.
دالاهو با بیش از ۳۶ هزار نفر جمعیت در
حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب کرمانشاه واقع شده است.
کرمانشاه مهد موسیقی ایران
موسیقی کرمانشاه پیشینهای غنی در فرهنگ و هنر ایران دارد
و یکی از مهمترین خاستگاههای موسیقی مقامی و آیینی به شمار میرود.
نغمههای تنبور، مقامهای کهن کُردی و سازهای بومی این دیار
نهتنها میراث معنوی مردم منطقهاند،
بلکه در سطح ملی و جهانی نیز شناخته شدهاند.
آیینها و مناسک مذهبی و اجتماعی مردم کرمانشاه
همواره با موسیقی همراه بوده
و بخشی از هویت فرهنگی این استان را شکل داده است.
هنرمندان بزرگی چون علیاکبر مرادی، شهرام ناظری، کیهان کلهر،
حشمتالله لرنژاد، حسین صفامنش،
سیدخلیل عالینژاد و خانوادههای ناظری و کامکار،
نقش بزرگی در معرفی موسیقی کردی و ایرانی ایفا کردهاند.
امروز نیز جشنوارهها و آیینهای موسیقی در کرمانشاه
با تکیه بر همین میراث ارزشمند،
همبستگی اجتماعی و اعتلای فرهنگ ملی را تقویت میکنند.
جشنواره کهن آواهای تنبور؛ نگارخانهای از نغمه، همبستگی و میراث بومی
