پریرخ، شهروند تهرانی: به خودم می‌گفتم تو نباید بمیری، تو نباید بمیری، تو نباید بمیری و اما ایرانِ پریشان
هیجان‌های نوجوانان، خودپنداره و عزت نفس از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر سلامت روان و رفتار آنان هستند. تقویت عزت نفس، آموزش مهارت‌های مدیریت هیجان، ایجاد روابط خانوادگی سالم و فراهم کردن محیطی امن و حمایتگر می‌تواند از بسیاری از رفتارهای پرخطر و بزهکاری در نوجوانان پیشگیری کند.
گاهی سوگواری برای مرگ شکل تازه‌ای پیدا می‌کند. زمانی که مرگ تکرار می‌شود، بدن به آخرین سنگر بدل می‌شود. در چنین جهانی، «رقص سوگوارانه» نه آیین است و نه هنر؛ بلکه یک کنش سیاسی است.
افراد مستعد، به‌شکل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ظاهر شوند. بااین‌حال، باید توجه داشت در سطح جامعه، افزایش اضطراب و افسردگی، پیامد رایج‌تر و گسترده‌تر این مواجهه‌هاست.»
عادت به بحران‌ها و راه‌حل‌های مقطعی، نادیده گرفتن صدای کارشناسان، دانش‌آموزان و معلمان و تلاش برای پوشش ضعف‌ها با شعارهایی مانند «آموزش تعطیل نشده، آنلاین شده» تنها وضعیت را پیچیده‌تر کرده و آنچه ما شاهدش هستیم، این است که آموزش عمومی بی‌رمق و بی‌جان روزها را سپری می‌کند.
فعالان و بخش خصوصی گردشگری از رکود بی‌سابقه گردشگری و آسیب‌های جدی به این بخش می‌گویند و معاون گردشگری خبر از برگزاری «باشکوه» نمایشگاه گردشگری می‌دهد
هدف این یادداشت نه توصیه‌های سیاستی کلان و نه حتی توصیه‌های سیاستیِ خرد برای مواجهه با بحران است و اصولاً یکی از شروط خروج از تعلیق، همین چشم‌پوشی از اقدامِ سیاستی از بالاست.
پروژه‌های حفاظت مشارکتی به‌دلیل علقه مردم به زیست‌بومشان شاید هیچ‌گاه به‌صورت کامل متوقف نشود، اما سرمایه اجتماعی و امید مردم آنچنان آسیب دیده که به این زودی‌ها امکان ترمیمش نیست.
سیاست‌گذاری نه‌تنها تغییر مسیر نداد، بلکه به اقدامات نمادین و سطحی بسنده کرد. نصب چند مجسمه نمادین ملی در برخی شهرها و سپس بازگشت سریع به همان تنظیمات پیشین. به فاصله کوتاهی، از پستوهای تصمیم‌گیریِ تندروها زمزمه‌هایی شنیده شد که نوید سخت‌گیریِ بیشتر می‌داد.
در حاشیه نشست چهارشنبه هیأت دولت، بار دیگر بحث «تغییر مواضع» مسعود پزشکیان پس از ورود او به پاستور مطرح شد؛ بحثی که طی ماه‌های گذشته، میان تحلیلگران سیاسی و رسانه‌ها بارها مورد توجه قرار گرفته است.