خداحافظ آقای رئیس جمهور؛ دکتر مسعود پزشکیان!
یادداشتی از محسن عباسی‌فرد در پایگاه تحلیلی-خبری درسانیوز؛ – روزهای که گذشت، به معنای واقعی کلمه، برای ایران ما مهم و سرنوشت‌ساز بود، چه آن که ایران به یک دو راهی رسیده بود و انتخاب هر کدام از راه‌ها، می‌توانست مسیر تاریخی‌اش را دگرگون کند.
هر راه نیز نماینده و سمبلی داشت و ما، بر اساس تحلیل و اندیشه خودمان، مسعود پزشکیان را برای آینده ایران مان مناسب تر دانستیم. از این رو، هم به او رأی دادیم و هم از مردم خواستیم که همراهی کنند.
ما این کار را فقط و فقط برای وطن مان انجام دادیم و اینک که مسعود پزشکیان راهی پاستور است، در همین شنبه اول که بسیاری دور او جمع می‌شوند تا سهمی از دولتش ببرند، با او خداحافظی می‌کنیم و از این پس، رابطه ما با او همان رابطه‌ای است که رسانه باید با قدرت داشته باشد: نقد و نظارت.
از این رو، به شرط حیات و سعادت، اصول زیر در ارتباط دولت و این رسانه برقرار خواهد بود:
1 – هیچ‌کدام از اعضای تحریریه پایگاه تحلیلی-خبری درسانیوز؛ در هیچ دولتی هیچ پست و سمتی را نپذیرفته‌اند و طبق مقررات داخلی این رسانه، از این به بعد نیز نمی‌توانند مسوولیت‌های دولتی و حکومتی بگیرند مگر این که قبل از آن، از درسانیوز جدا شوند. شأن رسانه، نقد قدرت است و این، با سهیم شدن در قدرت منافات دارد.
2 – از همین امروز حرف‌ها، رویکردها و کارهای نادرست رئیس جمهور منتخب و دولت او را نقد خواهیم کرد. وقتی سهمی از کیک قدرت نداشته باشیم، طمعی هم نخواهد بود تا ما را از انتقاد بازدارد. ذره‌بین ما، از این پس روی علمکرد رئیس جمهور و یارانش خواهد بود.
3 – در عین حال ما از کارها و رویکردهای خوب دولت، حتماً حمایت خواهیم کرد و قطعاً چشمداشتی حتی در حد یک لوح تقدیر نخواهیم داشت همان‌طور که در روزهای اخیر، بدون آن که ارتباط خاصی با ستاد انتخاباتی او داشته باشیم و مطالبه‌ای بکنیم، تمام تلاش مان را برای پیروزی‌اش کردیم. از این پس نیز حامی و تقویت کننده مثبت‌های دولت خواهیم بود. دماسنج این حمایت، میزان دوری یا نزدیکی دولت مسعود پزشکیان با اکثریت مردم خواهد بود.
4 – در نقد قدرت، حواس‌مان به قدرت‌های خارج از دولت نیز هست. اگر جریان‌ها و نهادهای بیرون قدرت، در کار دولت کارشکنی کنند، در انتقاد از آنها – تا جایی که برایمان مقدور است – کوتاهی نخواهیم کرد.
نقد مخالفان قدرتمند و غیرمنصف دولت، حمایت از دولت نیست، بلکه یکی از بروندادهای این اصل مسلم است که “شأن رسانه نقد قدرت است”.
بنابراین اگر جریان قدرتمند مقابل و نیز عداوت‌های غیراصولی با دولت را نکوهش کردیم، منّتی بر دولت و پیرو آن مطالبه‌ای از آن نداریم و در عین حال، معنایش هم تیمی رسانه با دولت نیست.
از نظر ما، رسانه یک سمت است و قدرت، سمتی دیگر. رسانه باید قدرت را نقد کند، حال ممکن است این قدرت، خود دولت مستقر باشد یا قدرتی خارج از دولت که در کار منتخب ملت کارشکنی می‌کند.
و نکته این که همه این‌ها را در حد امکان و بر اساس مقدورات پیش خواهیم برد؛ همگان بر محدودیت‌های نوشته و نانوشته واقف‌اند.
