مصاحبه اختصاصی با شهریار امیرپناه؛ از ظرفشویی رستوران تا تألیف کتاب مدیریت منابع انسانی
روایت تجربه، تلاش و نگاهی انسانمحور به سرمایه انسانی صنعت مهماننوازی ایران
گفتوگو از قاسم عباسیفرد گزارشگر پایگاه تحلیلی- خبری درسانیوز؛ شهریار امیرپناه، از ظرفشویی رستوران
تا مدیریت منابع انسانی و تألیف کتاب «مدیریت منابع انسانی» در صنعت هتل، رستوران و کترینگ؛ روایت او
از تلاش، یادگیری مستمر و نگاهی انسانمحور به سرمایه انسانی است.
شهریار امیرپناه و کتاب مدیریت منابع انسانی در صنعت هتل و رستوران
مسیر حرفهای برخی افراد، بیش از آنکه حاصل یک برنامه از پیش تعیینشده باشد، نتیجه تلاش مستمر، یادگیری از فرصتها و حرکت گامبهگام در سطوح مختلف یک حرفه است.
شهریار امیرپناه، نویسنده کتاب «مدیریت منابع انسانی» در حوزه هتل، رستوران و کترینگ، نمونهای روشن
از همین مسیر است؛ فردی که فعالیت کاری خود را در ۱۴ سالگی و از جایگاه ظرفشویی در یک تالار آغاز کرد
و با ادامه تحصیل تا دریافت مدرک کارشناسی ارشد طراحی صنعتی از دانشگاه صنعتی شریف، کسب تجربه
در آشپزی و سرآشپزی در کشورهایی مانند ترکیه، دبی و آلمان و سپس ورود به حوزه مدیریت، به یکی از چهرههای فعال در مدیریت منابع انسانی صنعت مهماننوازی ایران تبدیل شد.
حضور در مجموعه رستورانهای زنجیرهای هانی و تجربه مسئولیتهای مختلف مدیریتی، زمینه آشنایی
عمیقتر او با مسائل نیروی انسانی را فراهم کرد.
روایت شهریار امیرپناه از سرمایه انسانی
حاصل بخشی از این تجربهها، تألیف کتاب «مدیریت منابع انسانی» است که در سال ۱۴۰۵ توسط
انتشارات ارشدان منتشر شد و با تمرکز بر نیازهای واقعی صنعت هتل، رستوران و کترینگ، کوشیده است
میان دانش مدیریت منابع انسانی و شرایط اجرایی محیط کار ایران پیوندی کاربردی برقرار کند.
این کتاب در مدت کوتاهی مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت و به یکی از آثار پرفروش حوزه مدیریت تبدیل شد.
آنچه در ادامه میخوانید، متن کامل این گفتوگوی اختصاصی است؛ روایتی از تجربه، تلاش و باوری روشن: سرمایه انسانی زمانی به مزیت رقابتی تبدیل میشود که سازمان، رشد و توانمندی انسانها را بخشی جداییناپذیر از مسیر موفقیت خود بداند.

لطفا برای آشنایی بیشتر مخاطبان، از دوران کودکی و آغاز مسیر زندگی خود بگویید؟
شهریار امیرپناه: من متولد سال ۱۳۶۴ در شهر بروجرد هستم.
تا کلاس اول ابتدایی در بروجرد زندگی کردیم و پس از آن به تهران مهاجرت کردیم.
از ۱۴ سالگی وارد بازار کار شدم و فعالیت خود را در یک تالار، از جایگاه ظرفشویی، آغاز کردم.
در کنار کار، تحصیلاتم را ادامه دادم و در نهایت موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد طراحی صنعتی
از دانشگاه صنعتی شریف شدم.
همزمان با تحصیل تلاش میکردم در محیط کار نیز پیشرفت کنم و دانش و تجربه بیشتری به دست آورم.
مسیر حرفهای من از ظرفشویی به کمکآشپزی، آشپزی، سرآشپزی و سپس مدیریت رسید.
هر مرحله از این مسیر برای من فرصتی برای یادگیری بود.
این تجربهها کمک کردند تا با واقعیتهای محیط کار، دشواریهای فعالیت در صنعت رستوران و نیازهای کارکنان از نزدیک آشنا شوم.
امروز معتقدم تجربه فعالیت در سطوح مختلف سازمان، در کنار تحصیلات و یادگیری مستمر، نقش مهمی
در شکلگیری نگاه مدیریتی من داشته است.
چگونه از آشپزی و سرآشپزی به مدیریت منابع انسانی رسیدید؟
در طول سالهای فعالیت حرفهای، فرصت تجربه سرآشپزی در کشورهای مختلف، از جمله ترکیه،
دبی و آلمان را داشتم.
همچنین در زمینه آموزش آشپزی در شبکههای تلویزیونی داخلی و ماهوارهای فعالیت کردم.
یکی از نقاط عطف مسیر حرفهای من، پیوستن به مجموعه رستورانهای زنجیرهای هانی در سال ۱۳۹۰ بود.
در آن زمان، آقای هاتف کبریتچی کارفرمای مجموعه و آقای اکبر منجم مدیر آن بودند.
حضور در هانی برای من آغاز مرحلهای متفاوت از رشد حرفهای بود.
در این مجموعه مسئولیتهای مختلفی را تجربه کردم و فرصت یافتم در کنار مدیران باتجربه،
مهارتهای اجرایی و مدیریتی خود را توسعه دهم. من همواره هانی را محیطی آموزشی شبیه دانستهام؛ مجموعهای که کارکنان میتوانند در آن تجربه کسب کنند، تواناییهای خود را توسعه دهند و برای پذیرش مسئولیتهای بالاتر آماده شوند.
در سال ۱۴۰۰ بهعنوان مدیر منابع انسانی این مجموعه منصوب شدم.
اگرچه در آن زمان دانش تخصصی من در حوزه منابع انسانی در ابتدای مسیر توسعه بود، تجربه سالهای گذشته در مدیریت عملیات و همکاری با کارکنان، زمینه مناسبی برای ورود به این حوزه فراهم کرده بود.
در ادامه، آموزشهای تخصصی آقای دکتر بشیری و نگاه بلندمدت آقای هاتف کبریتچی به توسعه کارکنان،
نقش مهمی در پیشرفت من داشتند.
این تجربه به من کمک کرد تا آموختههای عملی خود را با دانش تخصصی مدیریت منابع انسانی پیوند دهم.
چه کسانی بیشترین تأثیر را بر زندگی و مسیر حرفهای شما گذاشتهاند؟
در زندگی، مادرم خانم دکتر مریم بهادرمنش مهمترین الگوی من بودهاند.
ایشان خود نویسنده پنج کتاب در حوزههای مختلف، از جمله هتلداری، هستند.
برای من تلاش و تجربه ایشان همواره ارزشمند بوده و در علاقهمندیام به یادگیری و انتقال
دانش نقش داشته است.
در مسیر حرفهای، آقای هاتف کبریتچی از افراد بسیار تأثیرگذار زندگی کاری من هستند.
نگاه بلندمدت ایشان به کارکنان و اعتقاد به توانمندسازی افراد، فرصتهای مهمی برای رشد
و یادگیری من فراهم کرده است.
همچنین بخش مهمی از تجربههای اجرایی و مدیریتی خود را از آقای اکبر منجم آموختهام.
آموزشهای آقای دکتر بشیری نیز در توسعه دانش تخصصی من در حوزه منابع انسانی نقش مهمی داشتهاند که این را نیز مدیون جناب آقای هاتف کبریتچی هستم که ایشان را برای آموزش کارکنان به مجموعه آوردند.
در کنار افرادی که در مسیر حرفهای من نقش مؤثری داشتهاند، لازم میدانم از جناب آقای علیعباس میرزایی، مدیر فعلی مجموعه هانی، نیز بهطور ویژه یاد کنم.
نگاه نوآورانه ایشان به مدیریت، توجه به توسعه مجموعه و استقبال از ایدههای جدید، زمینه ارزشمندی
برای رشد و تحول سازمان فراهم کرده است.
از ظرفشویی رستوران تا تألیف کتاب مدیریت منابع انسانی؛ روایت شهریار امیرپناه
یکی از مهمترین فرصتهایی که در این مسیر در اختیار من قرار گرفت، ایجاد بستر مناسب برای اجرای
عملی رویکردها، راهکارها و ابزارهای مطرحشده در کتاب «مدیریت منابع انسانی» در مجموعه هانی بود
که این را مدیون جناب آقای میرزایی هستم.
همچنین از همکارانم در مجموعه هانی، از جمله آقای سجاد خلیلی، مدیر مالی، آقای کامران ذوقی،
مدیر تولید، آقای روحالله خاتمه، مدیر فناوری اطلاعات، خانم شریفی، مسئول بهداشت، خانم بهزادی،
مدیر فروش و کالسنتر و آقایان بابایی، اصغریان و عینی، قدردانی میکنم.
در نهایت، همسرم، رویا م. عبدی، مهمترین پشتوانه زندگی من بودهاند.
معتقدم حمایت ایشان نقش اساسی در ادامه مسیر و دستیابی به دستاوردهای حرفهای من داشته
و همواره خواهد داشت.
باور دارم پیشرفت حرفهای نتیجه تلاش فردی در کنار آموزش، حمایت، اعتماد و همکاری دیگران است.
به همین دلیل، نقش افرادی را که در این مسیر به من آموختهاند یا از من حمایت کردهاند،
بسیار ارزشمند میدانم.
ایده نگارش کتاب «مدیریت منابع انسانی» چگونه شکل گرفت؟
شکلگیری ایده کتاب به یک گفتوگوی کاری با جناب آقای کبریتچی بازمیگردد.
روزی با مدیر منابع انسانی یکی از مجموعههای بزرگ ایران که به دعوت آقای علیعباس میرزایی به دفتر
ما آمده بود، درباره مسائل تخصصی این حوزه گفتوگو و تبادل نظر میکردم.
وقتی آقای هاتف کبریتچی از این موضوع مطلع شدند، پرسشی مطرح کردند که مسیر فکری من را تغییر داد. ایشان از من پرسیدند چرا نباید مدیران منابع انسانی برای یادگیری به سراغ شما بیایند و چرا نباید آنقدر
توانمند باشید که بتوانید تجربهها و دانش خود را به دیگران آموزش دهید.
این پرسش برای من بسیار تأثیرگذار بود. تا آن زمان، بخش زیادی از تمرکزم بر یادگیری از دیگران و توسعه تواناییهای خودم بود؛ اما آن گفتوگو باعث شد به مسئولیت انتقال دانش و تجربه نیز جدیتر فکر کنم.
با خودم اندیشیدم که سالها تجربه کار در سطوح مختلف رستوران، در کنار آموختههای مدیریتی و تخصصی، میتواند به دانشی منسجم و قابل استفاده برای دیگران تبدیل شود.
همان گفتوگو جرقه اولیه تألیف کتاب را در ذهن من ایجاد کرد. تصمیم گرفتم تجربهها و آموختههایم
را به شکلی تدوین کنم که مدیران و کارشناسان بتوانند از آن برای حل مسائل واقعی محیط کار بهره ببرند.
بعداً متوجه شدم که در این حوزه هیچ کتاب تخصصی وجود ندارد.
مهمترین تفاوت کتاب شما با سایر آثار حوزه منابع انسانی چیست؟
یکی از دغدغههای اصلی من هنگام نگارش کتاب، توجه به شرایط واقعی کسبوکارهای ایرانی بود.
بسیاری از آثار موجود در حوزه مدیریت منابع انسانی ترجمه هستند.
آثار ترجمهشده میتوانند منابع علمی ارزشمندی باشند، اما به اعتقاد من مدیران ایرانی علاوه بر آنها
به منابعی نیاز دارند که با شرایط اجرایی سازمانها، قوانین کار و تأمین اجتماعی و مسائل روزمره
محیطهای کاری در کشور هماهنگ باشند.
تجربه شخصی من در سطوح مختلف کاری، از ظرفشویی و آشپزی تا سرآشپزی و مدیریت، امکان
شناخت مسائل را از زاویه دید کارکنان و مدیران فراهم کرده است.
به همین دلیل تلاش کردم در نگارش کتاب،
هم نیازهای کارکنان و هم مسئولیتها و محدودیتهای کارفرمایان را در نظر بگیرم.
هدف من صرفاً ارائه مباحث نظری نبود؛ میخواستم کتابی بنویسم که در عمل نیز قابل استفاده باشد.
در این اثر، مدیریت منابع انسانی بهعنوان یک سیستم یکپارچه معرفی میشود که از جذب و استخدام
آغاز شده و آموزش، توسعه، انگیزش، نگهداشت، ارزیابی عملکرد و دیگر مراحل زندگی شغلی کارکنان را
در بر میگیرد.
همچنین موضوعاتی مانند فرهنگ سازمانی، مدیریت تعارض، رفاه کارکنان، حقوق و دستمزد،
مستندسازی، مدیریت بحران، دیجیتالسازی منابع انسانی و آینده این حوزه مورد توجه قرار گرفتهاند.
در کنار مباحث نظری، ابزارهای مدیریتی، چکلیستها، نمونهها و پیشنهادهای اجرایی نیز در ساختار
کتاب گنجانده شدهاند تا خواننده بتواند مفاهیم را در محیط کار خود به کار بگیرد.
چرا نگاه انسانمحور در مدیریت منابع انسانی برای شما اهمیت دارد؟
به باور من، انسانها از مهمترین سرمایههای هر کسبوکار هستند و موفقیت پایدار سازمان بدون
توجه به آنها امکانپذیر نیست.
این موضوع در صنعت هتلداری، رستوران و کترینگ اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا کیفیت خدمات
بهطور مستقیم با مهارت، انگیزه، رفتار و رضایت کارکنان ارتباط دارد.
اگر کارکنان آموزش کافی دریافت نکنند، فرصت رشد نداشته باشند یا احساس کنند تلاش و
تواناییهایشان دیده نمیشود، حفظ کیفیت خدمات و دستیابی به عملکرد پایدار دشوار خواهد بود.
در نگاه من، کارکنان نباید مانند دستگاههایی دیده شوند که بهمرور مستهلک میشوند و باید جایگزین شوند. آنها سرمایههای انسانی سازمان هستند و با آموزش، احترام، فرصت پیشرفت و مدیریت صحیح میتوانند ارزش بیشتری برای خود و سازمان ایجاد کنند.
البته نگاه انسانمحور به معنای نادیده گرفتن اهداف اقتصادی یا الزامات اجرایی نیست.
سازمان باید کارآمد و سودآور باشد؛ اما این اهداف زمانی پایدارتر خواهند بود که با مدیریت منصفانه،
توسعه کارکنان و ایجاد محیط کاری مناسب همراه شوند.
من تلاش کردهام این دیدگاه را در سراسر کتاب حفظ کنم: منابع انسانی تنها مسئول انجام امور اداری
کارکنان نیست، بلکه میتواند در رشد سازمان، بهبود کیفیت خدمات و ایجاد مزیت رقابتی نقش تعیین
کنندهای داشته باشد.
هرچند که منابع انسانی را نباید صرفاً یک هزینه اداری تلقی کرد.
نیروی انسانی توانمند میتواند یکی از مهمترین عوامل رشد و مزیت رقابتی سازمان باشد.
کتاب برای چه مخاطبانی نوشته شده و چه کمکی به آنها میکند؟
مخاطبان اصلی کتاب، مدیران و کارشناسان منابع انسانی، مدیران هتلها و رستورانها، فعالان صنعت کترینگ، سرپرستان و افرادی هستند که به دنبال درک کاربردی و سیستماتیک مدیریت منابع انسانیاند.
تلاش کردهام مطالب با زبانی روشن و همراه با مثالها و راهکارهای قابل اجرا ارائه شوند.
هدف این است که خواننده بتواند پس از مطالعه، مسائل سازمان خود را دقیقتر تحلیل کند و برای
بهبود عملکرد کارکنان و فرایندهای مدیریتی، اقدامات مشخصی انجام دهد.
کتاب در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات ارشدان منتشر شد، ارزیابی شما از استقبال مخاطبان چیست؟
کتاب «مدیریت منابع انسانی» در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات ارشدان منتشر شده و تاکنون سه نوبت
چاپ را تجربه کرده است.
اینکه کتاب در نوبتهای چاپ مورد استقبال قرار گرفته، برای من اتفاقی ارزشمند و انگیزهبخش است.
به اعتقاد من، سادهنویسی، استفاده از مثالهای واقعی و توجه به قابلیت اجرای مطالب، از عواملی هستند
که میتوانند ارتباط مخاطب با کتاب را تقویت کنند.
تلاش کردهام بهجای محدود شدن به توضیح نظریهها، مسائل را به زبان محیط کار مطرح کنم و
راهکارهایی ارائه دهم که مدیران و کارشناسان بتوانند آنها را در عمل بررسی و اجرا کنند.
البته انتشار کتاب، پایان مسئولیت نویسنده نیست.
بازخورد مخاطبان و تغییرات محیط کسبوکار، ضرورت بازنگری و بهروزرسانی دانش را یادآوری میکنند.
امیدوارم در ادامه مسیر بتوانم این اثر را متناسب با نیازهای تازه مدیران و فعالان صنعت توسعه دهم.
مهمترین پیام شما برای مدیران و فعالان صنعت هتلداری، رستوران و کترینگ چیست؟
پیام اصلی من این است که منابع انسانی را نباید صرفاً یک هزینه اداری تلقی کرد.
نیروی انسانی توانمند میتواند یکی از مهمترین عوامل رشد و مزیت رقابتی سازمان باشد.
برای دستیابی به این هدف، باید به جذب درست، آموزش مستمر، ارزیابی منصفانه، ایجاد فرصتهای رشد، حفظ انگیزه و بهبود شرایط کاری توجه کرد.
مدیریت منابع انسانی زمانی اثربخش خواهد بود که با اهداف کلان سازمان هماهنگ باشد و مدیران
عملیاتی نیز در اجرای آن مشارکت کنند.
این مسئولیت تنها بر عهده واحد منابع انسانی نیست؛ هر مدیری که با کارکنان همکاری میکند،
در شکلگیری فرهنگ سازمانی و تجربه شغلی افراد نقش دارد.
به اعتقاد من، سازمانهایی که برای رشد کارکنان خود برنامهریزی میکنند، زمینه مناسبتری برای
افزایش کیفیت خدمات، حفظ دانش سازمانی و دستیابی به موفقیت پایدار خواهند داشت.
در پایان، چه توصیهای برای جوانانی دارید که میخواهند مسیر حرفهای خود را آغاز کنند؟
توصیه من به جوانان این است که از نقطه شروع خود خجالت نکشند، اما برای رشد و یادگیری نیز
برنامه داشته باشند.
من فعالیت حرفهای خود را از ظرفشویی در یک رستوران آغاز کردم و در کنار کار، تحصیلاتم را ادامه دادم. سپس در مراحل مختلف آشپزی، سرآشپزی و مدیریت تجربه کسب کردم و در ادامه به حوزه منابع انسانی رسیدم.
این مسیر به من آموخت که هر مسئولیت، در صورت نگاه درست، میتواند فرصتی برای یادگیری باشد.
مهم این است که فرد به شرایط فعلی خود محدود نماند، دانشش را افزایش دهد، از افراد باتجربه
بیاموزد و مسئولیت رشد خود را بپذیرد.
در عین حال، باید قدر کسانی را دانست که در این مسیر به ما اعتماد میکنند و فرصت یادگیری و
پیشرفت در اختیارمان میگذارند.
گاهی یک جمله، یک آموزش یا یک فرصت شغلی میتواند مسیر زندگی حرفهای فرد را تغییر دهد.
برای من، آن گفتوگو با آقای هاتف کبریتچی و پرسش ایشان درباره توانایی آموزش دادن به دیگران،
به جرقه نگارش کتاب تبدیل شد.
امروز امیدوارم تجربهها و آموختههایم بتوانند برای دیگران نیز مفید باشند و در توسعه مدیریت
منابع انسانی و بهبود شرایط حرفهای در صنعت هتلداری، رستوران و کترینگ ایران سهمی داشته باشند.

از ظرفشویی تا مدیریت منابع انسانی؛ روایت شهریار امیرپناه
مسیر حرفهای شهریار امیرپناه، از تجربه عملی در محیط رستوران تا تألیف کتابی تخصصی در حوزه
مدیریت منابع انسانی، گواهی است بر اهمیت یادگیری مستمر، تجربهاندوزی و انتقال دانش.
او که خود از پایینترین سطح سازمان آغاز کرده و تا مدیریت منابع انسانی پیش رفته است،
بهخوبی دریافته که موفقیت پایدار سازمانها تنها به تجهیزات، سرمایه مالی و فرایندهای اجرایی وابسته نیست، بلکه به کیفیت مدیریت انسانهایی بستگی دارد که آن سازمان را میسازند و پیش میبرند.
کتاب «مدیریت منابع انسانی» که در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات ارشدان منتشر شده و تاکنون سه نوبت
چاپ را تجربه کرده است، تلاشی است برای پیوند دادن تجربههای میدانی با اصول مدیریت سرمایه انسانی؛
اثری که میکوشد نگاهی انسانمحور و در عین حال کاربردی را به مدیران و فعالان صنعت هتل، رستوران و کترینگ ارائه دهد.
پیام محوری نویسنده روشن است: سرمایه انسانی زمانی به مزیت رقابتی تبدیل میشود که سازمان،
رشد و توانمندی انسانها را بخشی جداییناپذیر از مسیر موفقیت خود بداند.
در پایان، از شهریار امیرپناه بابت فراهم کردن این فرصت برای بیان تجربیات، دیدگاهها و دغدغههایش
در حوزه مدیریت منابع انسانی صمیمانه سپاسگزاریم.
امیدواریم این گفتوگو بتواند گامی هرچند کوچک در جهت ارتقای دانش مدیریتی، توجه بیشتر به
سرمایه انسانی و توسعه فرهنگ سازمانی در کشورمان باشد.
مصاحبه شهریار امیرپناه | مدیریت منابع انسانی هتل و رستوران




