مژده ساجدین داستان‌نویس در ۵۵ سالگی درگذشت

کد خبر: 54938

داستان‌نویس برجسته گیلانی که با نگاه انسانی و اقلیمی در دهه‌های اخیر توانسته بود بخش مهمی از زندگی زنان و مردم شمال ایران را در قالب داستان‌های پرجزئیات به تصویر بکشد، در ۵۵ سالگی درگذشت.

مژده ساجدین داستان‌نویس در ۵۵ سالگی درگذشت.

به گزارش پایگاه تحلیلی‌- خبری درسانیوز؛ مژده ساجدین داستان‌نویس شناخته‌ شده‌ ایران در سن ۵۵ سالگی از دنیا رفت.

جامعه ادبی ایران یکی از چهره‌های فعال و خوش‌قلم خود را از دست داد؛ مژده ساجدین، داستان‌نویس شناخته‌شده‌ای که آثارش در سال‌های گذشته میان مخاطبان جدی ادبیات داستانی جایگاهی ویژه یافته بود، در ۵۵ سالگی چشم از جهان فروبست.

خانه فرهنگ گیلان خبر درگذشت مژده ساجدین را منتشر کرد؛ نویسنده‌ای که متولد ۱۳۴۹ بود و طی سال‌های فعالیت خود با آثار مستقل و متفاوتش در میان اهالی ادبیات نامی آشنا شد.

انتشار این خبر، موجی از اندوه و واکنش‌های اهالی فرهنگ، نویسندگان و مخاطبان ادبیات را در پی داشت.
ساجدین با مجموعه‌ای از داستان‌ها و رمان‌های کوتاه، نقشی پررنگ در جریان ادبی خطه شمال و ادبیات معاصر ایران داشت.

ساجدین متولد سال ۱۳۴۹ بود و از دوران جوانی فعالیت ادبی خود را در حوزه داستان‌کوتاه آغاز کرد.

 

سه مجموعه مهم از او به‌جا مانده است: «شهرزاد چاه»، «سنگاب» و «بی رفت بی برگشت» که هرکدام بخشی از دغدغه‌های اجتماعی و روانی زنان را در بستر فرهنگی گیلان بازتاب می‌دهند.

 

نثر او ساده اما پرجزئیات بود؛ روایتی که از سنت‌های محلی و زبان گفتار گیلکی الهام می‌گرفت و از آن برای بازآفرینی شخصیت‌هایی واقعی و ملموس بهره می‌برد.

مژده ساجدین در بسیاری از جشنواره‌های استانی و ملی داستان‌نویسی شرکت کرده و آثارش در محافل دانشگاهی و جلسات نقد ادبی مورد بررسی قرار گرفته است.

منتقدان، او را ازجمله نویسندگانی می‌دانند که توانستند روح ادبیات زنانه ایران را از قالب شهرنشینی به اقلیم شمال منتقل کنند.

درگذشت این نویسنده، بار دیگر ضرورت توجه به حرکت ادبیات اقلیمی در ایران را یادآور می‌شود؛ جریانی که مژده ساجدین با صداقت بیانی و پایبندی به ریشه‌های فرهنگی خود، از پایه‌گذارانش در استان گیلان بود.

 

برخی از مهم‌ترین آثار او عبارت‌اند از:

«شهرزاد چاه»؛ اثری که نگاه متفاوت او به روایت و شخصیت‌پردازی را به‌خوبی نشان می‌دهد.
«سنگاب»؛ مجموعه‌ای از داستان‌ها با لحن خاص و فضاسازی‌های بومی که تحسین منتقدان را برانگیخت.
«بی‌رفت بی‌برگشت»؛ از جمله آثاری که جهان‌بینی او درباره زیست انسانی، تنهایی و هویت را برجسته می‌کند.
این آثار نه‌تنها مخاطب عام، بلکه نویسندگان و صاحب‌نظران ادبی را نیز با سبک ویژه او بیشتر آشنا کردند.

 

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

درسا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *