روانسر در دوره جشن‌پرور: زیرساخت، ایمنی و توسعه گردشگری

کد خبر: 65270

دی‌ماه ۱۴۰۳ بود که انتصاب یک زن کرد و اهل سنت از روانسر به فرمانداری این شهرستان، تیتر رسانه‌ها شد؛ اما آنچه خدیجه جشن‌پرور را از یک رخداد نمادین به یک پرونده مدیریتی تبدیل می‌کند، کارنامه او در ماه‌های پس از انتصاب است: از بهره‌برداری ده‌ها پروژه عمرانی و جذب بیش از یک همت اعتبار تا آغاز باند دوم قزانچی–روانسر و مدیریت زلزله‌ها. پرسش اصلی این یادداشت اما نه ستایش این فهرست، بلکه سنجش فاصله میان نماد و ساختار است: آیا نخستین فرماندار زن کرمانشاه توانسته است انتظار تاریخی را به تکمیل پروژه‌ها، ایمنی پایدار، اشتغال محلی و مشارکت واقعی

روانسر در دوره جشن‌پرور: زیرساخت، ایمنی و توسعه گردشگری

محسن عباسی‌فرد عضو فدراسیون‌های بین‌المللی و جهانی IFJ، AIPS، FISU)) سردبیر پایگاه تحلیلی‌- خبری درسانیوز؛  انتصاب خدیجه جشن‌پرور به فرمانداری روانسر را نباید تنها یک تغییر در سلسله‌مراتب اداری استان کرمانشاه دانست.

از نماد تا ساختار: خوانشی تحلیلی از عملکرد خدیجه جشن‌پرور

نخستین فرماندار زن کرمانشاه؛ از جذب اعتبار و پروژه‌های عمرانی تا آزمون تکمیل، ایمنی و مشارکت

مردمی دی‌ماه ۱۴۰۳ بود که انتصاب یک زن کرد و اهل‌سنت از روانسر به فرمانداری این شهرستان،

تیتر رسانه‌ها شد؛

اما آنچه خدیجه جشن‌پرور را از یک رخداد نمادین به یک پرونده مدیریتی تبدیل می‌کند،

کارنامه او در ماه‌های پس از انتصاب است: از بهره‌برداری ده‌ها پروژه عمرانی و جذب صدها میلیارد

تومان اعتبار تا آغاز باند دوم قزانچی–روانسر و مدیریت بحران‌هایی مانند زلزله و صاعقه.

پرسش اصلی این یادداشت اما نه ستایش این فهرست، بلکه سنجش فاصله میان نماد و ساختار است:

آیا نخستین فرماندار زن کرمانشاه توانسته است انتظار تاریخی را به تکمیل پروژه‌ها، ایمنی پایدار،

و اشتغال محلی و مشارکت واقعی مردم گره بزند، یا تجربه او هنوز در میانه راه، میان شروع‌های

امیدبخش و چالش‌های تکمیل‌نشده، معلق است؟

مشروعیت نمادین: فراتر از یک انتصاب معمول

نخستین لایه اهمیت جشن‌پرور، لایه نمادین است. حضور یک زن کرد و اهل‌سنت در جایگاه فرمانداری،

در استانی که تا پیش از این چنین تجربه‌ای نداشته، به خودی خود یک پیام سیاسی و اجتماعی است.

او نخستین فرماندار زن در تاریخ استان کرمانشاه، نخستین فرماندار زن اهل‌سنت این استان و

نخستین فرماندار دولت چهاردهم در استان محسوب می‌شود.

این انتصاب در بستر شهرستانی رخ داد که در منطقه اورامانات واقع شده است؛

منطقه‌ای که به‌رغم ظرفیت‌های فرهنگی و طبیعی فراوان، در سطوح عالی مدیریتی استان کم‌نمایندگی داشته است.

مسیر رشد او نیز خود روایتی از عبور از کلیشه‌هاست: متولد روستای کندوله سنجابی از توابع روانسر،

در خانواده‌ای پرجمعیت و کشاورز با ۹ فرزند. تحصیلات را تا دیپلم در کرمانشاه گذراند و در رشته اقتصاد دانشگاه رازی پذیرفته شد.

پس از کسب عنوان دانشجوی برتر، بدون آزمون وارد مقطع کارشناسی ارشد شد و اکنون دانشجوی

دکتری توسعه اقتصادی است.

پیش از فرمانداری، سوابقی چون معاونت برنامه‌ریزی و توسعه فرمانداری کرمانشاه، کارشناس امور اقتصادی استانداری و پژوهشگر برتر استانداری در سال ۱۴۰۲ را در کارنامه دارد.

قرار گرفتن نام او در فهرست ۱۳ حکمران زن برگزیده کشور در مدرسه عالی حکمرانی شهید بهشتی،

این لایه نمادین را تقویت می‌کند.

معیارهای این انتخاب شامل کارآمدی مدیریتی، نوآوری، توسعه‌محوری، تقویت مشارکت اجتماعی

و پیشبرد سیاست‌های اقتصادی مؤثر در سطح محلی بوده است.

خود او در این باره می‌گوید: «موفقیت روانسر نه از من، بلکه از مردم شروع شد.

از روزی که پا در این مسئولیت گذاشتم، تلاش کردم چشم و گوشم را به سمت کسانی باز کنم

که صدایشان کمتر شنیده می‌شود.»

روانسر در دوره جشن‌پرور: زیرساخت، ایمنی و توسعه گردشگری

مشروعیت عملکردی: زیرساخت، ایمنی و جذب اعتبار

بخش عمده گزارش‌ها درباره عملکرد جشن‌پرور بر پروژه‌های عمرانی و جذب اعتبار متمرکز است.

همزمان با دهه فجر، ۷۸ پروژه عمرانی و اقتصادی با مجموع اعتبار ۵۷۹ میلیارد تومان در

شهرستان روانسر به بهره‌برداری رسید یا عملیات اجرایی آن آغاز شد.

از این میان، ۵۴ طرح عمرانی، خدماتی و زیربنایی با اعتباری معادل ۳۳۱ میلیارد تومان آماده افتتاح

یا کلنگ‌زنی بود.

در حوزه آموزش و پرورش، مدرسه ۹ کلاسه ماموستا محمدی و استخر دانش‌آموزی هر کدام

با اعتبار ۱۵ میلیارد تومان، ۹ مدرسه روستایی افتتاح شد و عملیات اجرایی مدرسه ۱۵ کلاسه

شهید رجایی با اعتبار ۴۰ میلیارد تومان آغاز گردید.

در بخش راهداری، ۹ پروژه تعریض و روکش راه‌های اصلی و فرعی به طول ۲۲.۳ کیلومتر اجرا شد

و ۷ راه روستایی به طول ۱۶.۳ کیلومتر در روستاهای مختلف به بهره‌برداری رسید.

در حوزه مهارت‌آموزی و اشتغال، مرکز مهارت‌آموزی و سه کارگاه آموزشی در رشته‌های هوش مصنوعی، تاسیسات و خیاطی با اعتبار ۱.۵ میلیارد تومان و دو آموزشگاه آزاد فنی و حرفه‌ای با اعتبار ۱.۲ میلیارد

تومان افتتاح شد.

پروژه آبرسانی به شهر روانسر با اعتبار ۱۸ میلیارد تومان نیز به بهره‌برداری رسید.

در حوزه صنعت، از ۴۱ واحد تولیدی راکد در شهرستان، ۱۰ واحد راکد با اشتغال‌زایی ۳۰ نفر

و سرمایه‌گذاری ۱۶ میلیارد تومان احیاء شده است و ۱۵ واحد دیگر نیز از تسهیلات سفر

رئیس‌جمهور به استان برخوردار می‌شوند.

ایمنی و مدیریت بحران: آزمون اعتماد عمومی

یکی از نقاط قوت عملکردی جشن‌پرور، تمرکز بر ایمنی راه‌ها و مدیریت بحران است.

پیگیری و آغاز عملیات اجرایی باند دوم محور قزانچی – روانسر به طول ۴۶.۶ کیلومتر با اعتباری

نزدیک به دو همت، پاسخی به تلفات جانی مکرر در این مسیر بوده است.

جشن‌پرور این پروژه را «آرزوی دیرینه مردم» خواند که با پیگیری‌های مستمر محقق شد.

مدیریت بحران‌های طبیعی نیز آزمون مهمی بود.

در جریان زلزله‌های ۵.۲ و ۵.۷ ریشتری، با مدیریت سریع ستاد بحران، خسارت جانی گزارش نشد

و خدمات زیربنایی مانند آب و گاز بدون اختلال ادامه یافت.

همچنین در حادثه برخورد صاعقه در اردیبهشت ۱۴۰۴ که به فوت دو نفر و مصدومیت چهار نفر

انجامید، جشن‌پرور با حضور میدانی و اطلاع‌رسانی سریع، مدیریت بحران را در دست گرفت.

اقتصاد گردشگری و اشتغال: توسعه از مسیر مزیت‌های محلی

رویکرد اقتصادی جشن‌پرور بر دو پایه استوار است: گردشگری و مهارت‌آموزی.

تأکید بر ثبت جهانی اورامانات و حمایت از توسعه اقامتگاه‌های بومگردی، تلاشی است برای تبدیل فرهنگ و طبیعت محلی به یک زنجیره اقتصادی پایدار.

در حال حاضر ۳۹ واحد گردشگری در روانسر فعال است که شامل چهار واحد بوم‌گردی، ۱۲ واحد خانه مسافر، چهار مجتمع گردشگری و ۱۹ واحد پذیرایی می‌شود.

او روانسر را «یکی از قطب‌های گردشگری خوراک در کرمانشاه» معرفی کرده و از برپایی بازارچه‌های

نوروزی و گیاهان بهاری با ده‌ها غرفه صنایع‌دستی، سوغات و غذاهای بومی حمایت کرده است.

افتتاح بازارچه بزرگ نوروزی با ۲۳ غرفه غذاهای بومی و محلی، ۵ غرفه صنایع‌دستی و دو تخته

سیاه چادر عشایری، نمونه‌ای از این رویکرد است.

همچنین فاز دوم عملیات حفاظت و مرمت گوردخمه روانسر به عنوان یک اثر باستانی مهم در

دستور کار قرار گرفته است.

مشارکت مردمی و نوآوری در حکمرانی

یکی از ویژگی‌های متمایزکننده جشن‌پرور، تأکید بر شنیدن صدای اقشار کمتر دیده‌شده و

تصمیم‌گیری بر پایه واقعیت‌های میدانی است.

او خود این رویکرد را این‌گونه توصیف می‌کند:

«هر بار که در روستاها کنار مردم نشستم و حرف دلشان را شنیدم، فهمیدم تصمیم درست همیشه

از دل میدان بیرون می‌آید.»

این رویکرد در عمل به برگزاری نشست‌های پیگیری مصوبات سفر استاندار با حضور مدیران استانی

و محلی، جلسات تعیین تکلیف پروژه‌های مسکن و بازدیدهای میدانی از پروژه‌ها متبلور شده است.

جشن‌پرور در نشست پیگیری مصوبات سفر استاندار، بیمارستان ۶۴ تختخوابی روانسر را از مهم‌ترین مطالبات مردم برشمرد که ۳۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای آن مصوب شده است.

خدیچه جشن‌پرور همچنین بر لزوم ارتقاء سرانه فضاهای ورزشی تأکید کرده و تکمیل شش زمین

فوتبال روستایی را در دستور کار قرار داده است.

چالش‌ها: شکاف میان شروع و تکمیل

در کنار نقاط قوت، تحلیل منصفانه باید به چالش‌ها نیز اشاره کند.

تکمیل تصفیه‌خانه فاضلاب روانسر که بالغ بر ۸۰ درصد پیشرفت دارد، قرار بود تا اردیبهشت ۱۴۰۴ به بهره‌برداری برسد اما همچنان از مطالبات اصلی مردم است.

پروژه‌های نهضت ملی مسکن شامل پروژه ۸۰ واحدی و ۳۰۰ واحدی نیز نیازمند تعیین تکلیف و

تسریع در اجرا هستند.

جشن‌پرور در این زمینه جلسه تعیین تکلیف پروژه ۳۰۰ واحدی نهضت ملی مسکن جهاد کشاورزی

را با حضور معاونان استانی برگزار کرده و مقرر شد اجرای پروژه به صورت انبوه‌سازی دنبال شود.

ایمنی راه‌های مواصلاتی اورامانات نیز همچنان یکی از دغدغه‌های جدی مردم است.

جشن‌پرور خود اذعان دارد که «متأسفانه شاهد آمار قابل توجه تصادف در محورهای روانسر هستیم»

و خواستار ایمن‌سازی سایر محورها با همراهی دستگاه‌های متولی شده است.

از انتصاب تاریخی تا عملکرد میدانی: کارنامه خدیجه جشن‌پرور در روانسر

تجربه خدیجه جشن‌پرور در فرمانداری روانسر را باید در برزخ میان «نماد» و «ساختار» فهمید.

او در مدت کوتاه توانسته است با جذب اعتبار، افتتاح پروژه‌های عمرانی، توجه به ایمنی راه‌ها، مدیریت بحران و تمرکز بر گردشگری و مهارت‌آموزی نشان دهد که انتصابش تنها یک انتخاب نمادین نبوده است.

اما دقیقاً در همین نقطه، خطر بزرگ‌تر آشکار می‌شود: خطر ماندن در سطح «شروع‌های امیدبخش»

و نرسیدن به «تکمیل‌های پایدار».

تصفیه‌خانه فاضلاب، نهضت ملی مسکن و ایمن‌سازی محورهای اورامانات، آزمون‌های واقعی این

مدیریت هستند.

ارزیابی نهایی، نه با فهرست پروژه‌های افتتاح‌شده، بلکه با معیارهایی چون تداوم خدمات،

اشتغال پایدار، شفافیت، مشارکت واقعی مردم و توان نهادسازی سنجیده می‌شود.

اگر جشن‌پرور بتواند این مسیر را تا تبدیل نماد به الگو ادامه دهد، تجربه او می‌تواند به مدلی

تکرارشدنی برای حضور زنان، اهل‌سنت و نیروهای بومی در مدیریت محلی ایران تبدیل شود.

در غیر این صورت، این انتصاب تاریخی، هرچند مهم، در حد یک رخداد نمادین باقی خواهد ماند.

فرجام این تجربه، بنابراین، نه فقط در کارنامه یک فرماندار، بلکه در پاسخ به یک پرسش بزرگ‌تر

نوشته می‌شود:

آیا ساخت قدرت محلی در ایران آماده است از نماد عبور کند و به ساختار برسد؟

روانسر در دوره جشن‌پرور: زیرساخت، ایمنی و توسعه گردشگری

درسا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *