به گزارش پایگاه تحلیلی-خبری درسا نیوز، با آغاز ماه رمضان اگرچه قیمت زولبیا و بامیه در ویترین قنادیها خودنمایی میکنند، اما بررسیهای میدانی از کاهش چشمگیر خرید این شیرینی سنتی حکایت دارد.
قیمت هر کیلو از این محصول نسبت به هفت سال گذشته تقریباً ۵۰ برابر شده است؛ افزایشی که از یک سو به گفته فروشندگان ناشی از رشد هزینههای تولید و مواد اولیه است و از سوی دیگر، خریداران آن را عاملی برای حذف تدریجی این خوراکی از سفرههای افطار میدانند.
کاهش محسوس تقاضا در بازار رمضان امسال
با فرارسیدن ماه مهمانی خدا، قنادیها مانند همیشه سعی در برپایی سفرههای رنگین دارند، با این حال امسال بازار زولبیا و بامیه حالوهوای متفاوتی دارد. گزارشها از سطح شهر نشان میدهد که ویترینها پر از سینیهای طلایی این شیرینی سنتی است، اما خبری از شلوغی و خریدهای پرحجم گذشته نیست. به عنوان مثال، در بسیاری از واحدهای صنفی، مشتریان تنها با نگاهی به قیمتها، از خرید منصرف شده و مغازه را ترک میکنند.
فروشندگان نیز کاهش میزان فروش را تایید میکنند. یکی از آنها در این باره میگوید: «فروش امسال در مقایسه با رمضان گذشته افت قابل توجهی داشته است. پیشتر، مشتریها یک یا دو کیلو خرید میکردند، اما امروز اغلب به نیم کیلو یا حتی کمتر رضایت میدهند. بعلاوه، برخی افراد فقط قیمت را جویا میشوند و سپس منصرف میشوند.»
نگاهی به آمار تکاندهنده افزایش قیمت در ۷ سال
بررسی روند قیمت زولبیا و بامیه در سالهای اخیر، تصویری از تورم افسارگسیخته را به نمایش میگذارد. در واقع، این شیرینی سنتی طی هفت سال گذشته مسیر پرفراز و نشیبی را پیموده است. برای درک بهتر این جهش قیمتی، میتوان به ارقام زیر اشاره کرد:
-
رمضان ۱۳۹۷: حدود ۱۰ هزار تومان
-
رمضان ۱۴۰۰: به ۴۸ هزار تومان رسید.
-
رمضان ۱۴۰۲: قیمت ۱۷۰ هزار تومان را تجربه کرد.
-
رمضان ۱۴۰۳: با نرخ ۲۵۵ هزار تومان فروخته میشد.
-
رمضان ۱۴۰۴ (امسال): به مرز ۴۹۵ هزار تومان نزدیک شده است.
این آمار نشاندهنده افزایشی حدود ۵۰ برابری است که به طور طبیعی فشار مضاعفی بر سبد خرید خانوارها وارد کرده است.
چرا مردم دیگر زولبیا و بامیه نمیخرند؟
شهروندان دلیل اصلی این کاهش خرید را وضعیت دشوار اقتصادی میدانند. آنها معتقدند در شرایطی که هزینههای زندگی روزبهروز افزایش مییابد، خرید زولبیا و بامیه به یک اولویت درجه چندم تبدیل شده است.
یکی از خریداران با گلایه میگوید: «در گذشته، پدر خانواده حداقل یک بار در ماه رمضان یک جعبه زولبیا و بامیه به خانه میآورد و فضای افطار را دلچسبتر میکرد. حتی برای مهمانی رفتن هم این شیرینی یک انتخاب همیشگی بود. اما اکنون، این خوراکی ساده که مواد اولیه پیچیدهای هم ندارد، چنان گران شده که دیگر نمیتوان آن را در سبد خرید جای داد.»
نگاهی به دلایل افزایش قیمت از نگاه تولیدکنندگان
در مقابل، فعالان صنف قنادی افزایش قیمت را امری اجتنابناپذیر و ناشی از رشد سرسامآور هزینههای تولید میدانند. به گفته آنها، مواد اولیه اصلی مانند روغن، شکر و آرد با افزایش قیمت چشمگیری روبهرو شدهاند. بنابراین، تولیدکنندگان برای حفظ کیفیت محصول نهایی و عدم استفاده از مواد بیکیفیت، چارهای جز افزایش نرخ فروش ندارند.
یکی از تولیدکنندگان در این زمینه توضیح میدهد: «ما نمیتوانیم کیفیت را فدای قیمت کنیم. استفاده از روغن یا شکر نامرغوب، مستقیماً به محصول نهایی آسیب میزند.از سوی دیگر، ما در تامین روغن با کیفیت نیز با چالش جدی مواجه هستیم. علاوه بر این، هزینههای جانبی مانند دستمزد کارگران، اجاره بها و هزینه حمل و نقل نیز بر قیمت تمام شده اثر مستقیم میگذارند و این موارد خارج از اختیار ماست.
رئیس اتحادیه قنادان نیز با اشاره به نرخ مصوب امسال، این موضوع را تایید کرده و میگوید: «ما قیمتها را بر اساس بررسی دقیق هزینههای تولید و با در نظر گرفتن افزایش بهای مواد اولیه و دستمزد تعیین کردهایم.» به گفته این مقام صنفی، افزایش قیمت روغن و شکر نقش کلیدی در این رشد داشته است.
سرانجام؛ شیرینی سنتی در حاشیه
در نهایت، آنچه در بازار قابل مشاهده است، کاهش محسوس تقاضاست. برخی از فروشندگان برای جلوگیری از ایجاد مازاد محصول، میزان تولید خود را نسبت به سالهای گذشته کاهش دادهاند. این وضعیت نشان میدهد که زولبیا و بامیه، آن شیرینی سنتی و نوستالژیک که سالها نماد ماه رمضان بود، اکنون جایگاه پیشین خود را در سفرههای افطار از دست داده است. به عبارت دیگر، این خوراکی همچنان در ویترینها حضور فیزیکی دارد، اما سهم واقعی آن از سفره خانوادهها روزبهروز کوچکتر میشود.
