دسته‌بندی: یادداشت ها

به مناسبت بیستم مهرماه، روز بزرگداشت حافظ شیرازی، یادداشت دکتر علیرضا شهرستانی، پژوهشگر ادبی و مدرس دانشگاه، در پایگاه درسانیوز با بازخوانی دیدگاه‌های امام شهید درباره لسان‌الغیب، حافظ را «درخشان‌ترین ستاره فرهنگ فارسی» و دیوانش را پیونددهنده معارف وحیانی با اوج بلاغت کلام پارسی معرفی می‌کند؛ نگاهی که از خطابه تاریخی کنگره جهانی حافظ در پاییز ۱۳۶۷ تا نشست صمیمانه مرداد ۱۳۸۰، بر توحیدمحوری، ستیز با زهد ریایی و راز گزیده‌گویی هنری خواجه استوار است.

رنج، اگر در بستر خرد و معنا بنشیند، مسِ وجود آدمی را طلا می‌کند؛ این جوهرهٔ پیامی است که مولانا در تمثیل «نخود در دیگ» پیش پای کادر درمان می‌نهد.
همزمان با هشتم مهرماه، سالروز بزرگداشت جلال‌الدین محمد بلخی، دکتر علیرضا شهرستانی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در یادداشتی با عنوان «از دیگِ جوشان تا شفایِ جان؛ کیمیاگریِ مولانا در مدیریتِ رنج»، با واکاویِ تمثیل نخود در دیگ مثنوی، به بازتعریف رسالت درمانگری و ارتقای تاب‌آوری کادر درمان پرداخته است. او با استناد به ابیاتی از دفتر سوم و چهارم مثنوی معنوی، «کفلیزِ» کدبانو را استعاره‌ای از مداخلهٔ مدبرانه و آرامش‌بخش درمانگر می‌داند که بیمار را از طغیانِ روانی رهانیده و رنج را به معرفت بدل می‌سازد. این یادداشت، با پیوند دانش نوین پزشکی و بینش عرفانی مولانا، بر آن است که مراکز درمانی می‌توانند نه‌فقط تسکین‌بخش تن، بلکه کانون تجدید امید و ارتقای روحی انسان‌ها باشند.