اتلاف منابع اقتصادی و سرمایه‌های اجتماعی، معضلی است که بسیاری از جوامع، از جمله ایران، با آن دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. اما آیا این پدیده صرفاً ناشی از سوءمدیریت است؟
هیچ زمانی سیاستگذار فرهنگی به این نمی‌اندیشد که چرا چنین تبحری در خراب کردن و بی‌رونق کردن مکان‌ها دارد. به نظر می‌رسد باید گذاشت جامعه مدنی نفس بکشد.
ما می‌گوئیم خودتان باید خلع سلاح هسته‌ای شوید تا جهانی امن داشته باشیم. آنها می‌گویند داشتن بمب هسته حق مسلم ماست ما می‌گوئیم منطقه باید عاری از سلاح هسته‌ای باشد.
پیچ‌وخم راه در ۱۶۳ شهر. یادداشتی از دکتر حیدر عظمایی در پایگاه تحلیلی- خبری درسانیوز؛ اعتراضات در گام نخست، به کاهش سهمیه‌ی ماهيانه گازوئیل از ۲ هزار به ۱۰۰ بود. متأسفانه و طبق معمولِ روزگار تلخی که سوء مدیریت‌ها برای مردم فراهم کرده، به‌این مطالبه نیز پاسخی در خور داده نشد. بدین ترتیب از اول خردادماه اعتصابی گسترده شکل گرفت. در پی آن دوباره تضاد_مثبتی که هربرت بلومر شرح می‌دهد و به اعتبار آن اعتصاب را حق کارکن- کارگر می‌داند،
تفاوت همین ادبیات؛ چند روز قبل یکی از همکاران روزنامه در بازگشت از نشست خبری یکی از معاونین وزرا حالت گرفته و ناراحتی داشت و درباره علت آن می‌گفت: «کل نشست این معاون وزیر به بیان «نمی‌شود» و «نمی‌توانیم» و طرح عمومی برخی مشکلات و تقریباً بدون بیان نکته‌ای امیدبخش گذشت».
باید پای درددل پزشک و مددکار و آموزگار بنشینیم و گره از مشکلاتشان بگشاییم، سپس از آنها توقع داشته باشیم که وظایفشان را به‌درستی انجام دهند.
بناهای تاریخی نمایانگر ریشه‌های ما هستند و نشان می‌دهند که چه کسانی بوده‌ایم، چگونه می‌زیسته‌ایم و از چه مسیری به امروز رسیده‌ایم. بدون برخورداری ازین حافظه، دچار گسست فرهنگی خواهیم شد و نسل‌های بعدی هم بی‌ریشه خواهند ماند.
کشورها علی‌رغم نداشتن هیچ منبع طبیعی و به ویژه نفت و گاز قادر به این کار شده‌اند، به این معنی است ما که نفت و گاز هم داریم، می‌توانیم «فعل توانستن را در زمینه آموزش و درمان نیز صرف کنیم.
فرار از گرما؛ مقاصد خنک و رویایی برای تعطیلات خرداد ۱۴۰۴ و بهترین زمان برای سفر به مناطق خنک و سردسیری کشورمان است.
اگر بخواهیم به جهانی صلح‌آمیز و عاری از خشونت دست یابیم، باید از خود ،خانه و خانواده آغاز کنیم. ما باید در خانه‌هایمان فرهنگ گفت‌وگو و احترام را تقویت کنیم.