گفتگو اختصاصی درسانیوز با«مهگُل محمدی»، شاهنامه‌خوان و نقّالِ نونهال کرمانشاهی
«مهگُل محمدی» شاهنامه‌خوان و نقال نونهال کرمانشاهی، در سوم آبان 1394 در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمده است. مهگُل از 8 سالگی به خواندن شاهنامه علاقه‌مند بود و در زمان کوتاهی نیز توانست در این عرصه رشد کند. امروز از «مهگُل محمدی» به‌عنوان یکی از شاهنامه‌خوانان مطرح استان کرمانشاه نام برده می‌شود. این نونهال شاهنامه‌خوان که با بیش از 21 اجرای شاهنامه‌خوانی توانسته، در نخستین پویش «با نونهالان شاهنامه‌خوان» که از سوی پایگاه تحلیلی- خبری درسانیوز برپا شد، یکی از برترین‌های زاگرنشیان می‌باشد. با مهگُل محمدی درباره علاقه‌اش به ادبیات، شاهنامه و نقالی، به گفت‌وگو نشستیم.
مهگُل از اولین باری که با شاهنامه آشنا شدید و مسیری که در این راه پیمودید، برایمان بگوید؟
زمانی با پدرم در مراسمی در پارسال شرکت کردم و به شانامه‌خوانی علاقه‌مند شم اما در 8سالگی و قتی کلاس دوم ابتدایی بودم که یک روز پدر با عنوان «رستم و سهراب» به من داد و گفت: این داستان از کتاب شاهنامه نوشته حکیم ابوالقاسم فردوسی است. از خواندن این داستان بسیار لذت بردم و همین انگیزه‌ای شد که دیگر داستان‌های شاهنامه را هم مطالعه کنم. پس از این ماجرا با خبر شدم که در جهاد دانشگاهی کلاس نقالی و شاهنامه‌خوانی تشکیل شده است، به عنوان یکی از هنرجویان در این کلاس‌ها شرکت کردم و با نقالی و شاهنامه‌خوانی آشنا شدم.
از حامیان من در این مسیر پدرم، و مادرم بودند. سال 1403 در باشگاه کتابخوانی «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان عضو شدم. در 9 سالگی عضو باشگاه کتابخوانی« شدم و در امسال نیز در فعالیت کتابخوانی و قران‌خوانی را ادامه دادم.
تجربه اول را در نخستین جشنواره بین‌المللی شاهنامه‌خوانی تالار انتظار کرمانشاه در مهرماه سال 1403 زمانی می‌خواستم محک بزنم اما متاسفانه اجرا به من نرسید هرچند که من خیلی آماده بودم و دلم خواست اجرا کنم اما نشد ولی دلسرد نشدم بازهم ادامه دادم.
به نظرت چه مشکلاتی بر سر راه یک شاهنامه‌خوان وجود دارد؟
مشکل، حمایت نکردن از بچه‌هاست. چون کودکان زیادی به شاهنامه‌خوانی و رشته‌های دیگر علاقه دارند اما از سوی خانواده و افراد دیگر حمایت نمی‌شوند و یا اینکه خانواده‌ها توان مالی ندارند. همین عامل موجب می‌شود بچه‌ها در مسیری که دوست دارند، پرورش پیدا نکنند. آشنا نبودن کودکان و نوجوانان به کتاب ارزشمند شاهنامه نیز می‌تواند تأثیر زیادی در این مسیر داشته باشد.
ارتباطت با شاهنامه‌خوانان کشوری هم‌سن خودت چگونه است؟
با دوستان شاهنامه‌خوانم رابطه نزدیک و صمیمی دارم و تلاش ما بر این است تا جایی که می‌توانیم از یکدیگر اطلاعات کسب کنیم و نکات آموزنده یاد بگیریم.
مهگُل از کتاب‌هایی که خوانده‌ای و علاقه‌مندی‌ات به نویسنده‌ها بگوید؟
داستان‌های کهن را خیلی دوست دارم و کلا ً اهل کتابم چه ترجمه و غیر ترجمه‌ای هستم. زیبایی و جذابیت کتاب برایم مهم است. شاهنامه را خیلی دوست دارم یکی از بزرگترین علایقم خواندن شاهنامه است که با آن احساس خیلی خوبی پیدا می‌کنم.
از بین نویسنده‌های ایرانی، «علی‌اصغر سیدآبادی» به‌خصوص کتاب «بابا بزرگ سبیل موکتی‌اش» را خیلی دوست دارم و محمدرضا شمس دیگر نویسنده مورد علاقه‌ام است. در حال حاضر مشغول خواندن کتابی با عنوان «وقتشه» و 10 نمایشنامه دیگر از «ندا ثابتی» هستم.
بیشتر چه شخصیت‌هایی در شاهنامه محبوبت هستند؟
داستان «سهراب و گردآفرین» و «گذر سیاوش از آتش » را دوست دارم. گردآفرین را به دلیل قوی بودن بانوان ایرانی و داستان سیاوش چون نیکی بر بدی پیروز می‌شود، بیشتر دوست دارم.
چه توصیه‌ای به کودکان و نوجوانان هم‌سن خود دارید؟
توصیه می‌کنم به دنبال علایق‌شان بروند تا به هدف مطلوب‌شان برسند. از وقت‌شان درست استفاده کنند و مطالعه کتاب‌های مورد علاقه را در برنامه روزانه‌شان قرار دهند. شاهنامه را بخوانند که شاهنامه زبان پارسی را زنده نگه داشته است. وجود زبان فارسی از تلاش‌های ارزشمند حکیم ابوالقاسم فردوسی و رنج سی سال آن برای نوشتن این کتاب است. وظیفه ما نیز پاسداشت این گوهر گرانبهاست.
در پایان چند بیت از شاهنامه حسن ختام مصاحبه را تقدیم به خوانندگان گرامی می‌کنم:
بیا تا جهان را به بد نسپریم
به کوشش همه دست نیکی بریم
نباشد همی نیک و بد پایدار
همان به که نیکی بود ماندگار
همان گنج و دینار و کاخ بلند
نخواهد بدن مر تو را سودمند
سخن ماند از تو همی یادگار
سخن را چنین خوار مایه مدار
گفت‌وگو: محسن عباسی‌فرد
