“`html
انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا؛ تحولات تاریخی و تغییرات سیاسی
به گزارش پایگاه تحلیل-خبری درسا نیوز، انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ در ایالات متحده تنها به رقابت میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان بر سر کرسی‌های کنگره و فرمانداری ایالت‌ها محدود نشد، بلکه رکوردهای تاریخی جدیدی را نیز به ثبت رساند. نامزدهایی از گروه‌های قومی، مذهبی و اجتماعی مختلف به مقامات و جایگاه‌هایی دست یافتند که پیش‌تر هرگز در اختیار نمایندگان آن گروه‌ها قرار نگرفته بود؛ از نخستین سناتور مسلمان تاریخ آمریکا تا نخستین فرماندار زن سیاه‌پوست، تصویری نوین از ترکیب سیاسی و اجتماعی این کشور به نمایش گذاشته شد.
اهمیت این تحولات تنها در شکستن رکوردهای تاریخی نیست، بلکه در این واقعیت نیز نهفته است که بخشی از این پیروزی‌ها در ایالت‌هایی به دست آمد که سال‌ها در کنترل جمهوری‌خواهان بودند. به همین دلیل، انتخابات ۲۰۲۶ را می‌توان از دو جنبه مورد بررسی قرار داد: تغییر در ترکیب نمایندگان و تغییر در جغرافیای رقابت سیاسی آمریکا.
شکستن انحصارهای تاریخی در فرمانداری‌ها
یکی از مهم‌ترین رویدادهای انتخابات، پیروزی کیشالنس باتمز در جورجیا بود. او به عنوان نخستین زن سیاه‌پوست فرماندار در تاریخ آمریکا شناخته شد و همچنین نخستین زن و نخستین فرد سیاه‌پوست منتخب برای فرمانداری جورجیا نیز بود. باتمز که پیش‌تر شهردار آتلانتا بود، در رقابت با ریک جکسون، نامزد مورد حمایت دونالد ترامپ، موفق به پیروزی شد.
در فلوریدا، بایرون دونالدز، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، به نخستین فرماندار سیاه‌پوست این ایالت تبدیل شد. اهمیت این پیروزی به دلیل تبدیل فلوریدا به یکی از پایگاه‌های مستحکم جمهوری‌خواهان و حمایت صریح ترامپ از او قابل توجه است. همچنین در ویسکانسین و نوادا، دیوید کراولی و آرون فورد به عنوان نخستین فرمانداران سیاه‌پوست این دو ایالت معرفی شدند.
پیروزی جینا هینوجوسا در تگزاس نیز اهمیت ویژه‌ای داشت. او به عنوان نخستین فرماندار لاتین‌تبار این ایالت شناخته شد و سلطه نزدیک به دوازده‌ساله گرگ ابوت جمهوری‌خواه را به پایان رساند. هینوجوسا همچنین نخستین دموکراتی بود که پس از ریچاردز در سال ۱۹۹۰ به فرمانداری تگزاس رسید.
در نیومکزیکو، دب هالند، وزیر پیشین کشور آمریکا، به نخستین زن بومی آمریکا در مقام فرمانداری تبدیل شد. این فهرست به همین موارد محدود نمی‌شود؛ ایمی اکتون در اوهایو نخستین زن منتخب برای فرمانداری این ایالت شد و خاویر بسرا نیز به عنوان نخستین فرماندار منتخب لاتین‌تبار کالیفرنیا معرفی گردید. در سوی دیگر، مارشا بلکبرن، سناتور جمهوری‌خواه و از حامیان ترامپ، نخستین فرماندار زن تنسی شد.
بنابراین، ثبت رکوردهای تاریخی به یک حزب یا جریان سیاسی خاص محدود نماند و نامزدهای هر دو حزب در این روند سهم داشتند.
سنا؛ ورود چهره‌هایی بیرون از الگوهای سنتی
در مجلس سنا نیز چند پیروزی تاریخی کم‌سابقه یا بی‌سابقه به ثبت رسید. عبدال السید، نامزد دموکرات، به نخستین مسلمان تاریخ آمریکا تبدیل شد که به این مجلس راه یافت. پیروزی او از این جهت اهمیت داشت که هویت مذهبی و سابقه فعالیت در حوزه بهداشت عمومی، او را به یکی از چهره‌های متفاوت این دوره انتخاباتی تبدیل کرد.
کریس پاپاس، نماینده کنگره از نیوهمپشایر، نیز نخستین مرد همجنس‌گرا در تاریخ مجلس سنای آمریکا شد. اهمیت پیروزی او علاوه بر ثبت یک رکورد اجتماعی، در حفظ کرسی مهمی برای دموکرات‌ها بود؛ کرسی‌ای که جمهوری‌خواهان برای تصاحب آن تلاش کرده بودند.
پگی فلاناگان، معاون فرماندار مینه‌سوتا، نیز به نخستین زن بومی آمریکا در مجلس سنا تبدیل شد و نخستین سناتور بومی این ایالت بود. در کارولینای جنوبی، آنی اندروز با شکست دارلین گراهام، سناتور منصوب‌شده، نخستین زنی شد که از طریق انتخابات به نمایندگی این ایالت در سنا انتخاب شد.
مجلس نمایندگان؛ نسل و ترکیب تازه
تغییرات فقط به فرمانداری‌ها و سنا محدود نماند. در مجلس نمایندگان نیز نامزدهایی از گروه‌های مختلف اجتماعی و قومی به رکوردهای تاریخی دست یافتند. ملات کیروس، وکیل ۲۹ ساله، به نخستین زن سیاه‌پوستی تبدیل شد که از کلرادو به کنگره راه یافت. آدام حموی، جراح بازنشسته ارتش آمریکا، نیز نخستین نماینده مسلمان کنگره از ایالت نیوجرسی شد.
در نیویورک، کلر والدز به نخستین زن بومی آمریکا تبدیل شد که از این ایالت به مجلس نمایندگان راه یافت و دنیز پاول عنوان نخستین نماینده لاتین‌تبار نبراسکا در مجلس نمایندگان را به دست آورد. این پیروزی‌ها نشان می‌دهند که تغییر ترکیب کنگره صرفاً به افزایش شمار زنان یا نمایندگان اقلیت‌ها محدود نیست؛ بلکه گروه‌هایی که پیش‌تر حضور بسیار محدودی در سطوح بالای قدرت سیاسی داشتند، اکنون در موقعیت‌های تازه‌ای قرار گرفته‌اند.
البته ورود این نمایندگان به معنای همسانی دیدگاه‌های سیاسی آنان نیست؛ برخی به جناح ترقی‌خواه دموکرات‌ها نزدیک‌اند و برخی دیگر مواضع محافظه‌کارانه دارند.
فراتر از تنوع؛ تغییر در جغرافیای قدرت
نکته مهم در این انتخابات آن است که بسیاری از این رکوردها در ایالت‌هایی ثبت شدند که پیش از این ورود نامزدهای متفاوت به بالاترین مناصب سیاسی در آن‌ها دشوار به نظر می‌رسید. پیروزی هینوجوسا در تگزاس، دونالدز در فلوریدا و اندروز در کارولینای جنوبی، هرکدام از منظر جغرافیای سیاسی آمریکا معنای خاصی دارند.
این ایالت‌ها صرفاً محل ثبت رکوردهای جمعیتی و اجتماعی نبودند؛ بلکه عرصه‌هایی بودند که رقابت حزبی در آن‌ها پیامدهای مستقیمی برای توازن قدرت در واشنگتن داشت. در واقع، این انتخابات نشان داد که نمی‌توان پایگاه رأی احزاب آمریکا را ثابت و تغییرناپذیر فرض کرد.
نامزدها با پیشینه‌های متفاوت توانستند در حوزه‌هایی پیروز شوند که پیش‌تر در اختیار رقبای سیاسی آن‌ها قرار داشتند. البته نباید تمام این نتایج را صرفاً به تغییر نگرش جامعه درباره نژاد، مذهب یا گرایش جنسی نسبت داد. موضوعاتی مانند هزینه‌های زندگی، مالیات، خدمات عمومی، مهاجرت و عملکرد دولت فدرال نیز در شکل‌گیری رفتار انتخاباتی رأی‌دهندگان نقش داشتند.
از سوی دیگر، حضور چهره‌هایی مانند زهران ممدانی در سیاست نیویورک و حمایت او از نامزدهای ترقی‌خواه، نشانه
