دسته‌بندی: گفت‌و‌گو

پژمان مظاهری‌پور، مستندساز، نخستین‌بار در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ الموت را دیده و پاییز ۱۳۹۰ برای ساخت مستندی درباره کاوش‌های باستان‌شناسی به این محوطه بازگشته است؛ مستندی که فیلم‌برداری آن کوتاه بود، اما تکمیلش حدود چهار سال طول کشید. او در گفت‌وگو با «درسانوز» از دشواری مستندسازی در الموت، حساسیت انتشار یافته‌های باستان‌شناسی، کمبود روایت‌های معتبر درباره اسماعیلیان و خطر گردشگری بی‌ضابطه می‌گوید و هشدار می‌دهد: «اگر تاریخ الموت با اتکا به اسناد و یافته‌های باستان‌شناسی روایت نشود، روایت‌های ناقص جای آن را خواهند گرفت.