دسته‌بندی: تیتر ۱

دی‌ماه ۱۴۰۳ بود که انتصاب یک زن کرد و اهل سنت از روانسر به فرمانداری این شهرستان، تیتر رسانه‌ها شد؛ اما آنچه خدیجه جشن‌پرور را از یک رخداد نمادین به یک پرونده مدیریتی تبدیل می‌کند، کارنامه او در ماه‌های پس از انتصاب است: از بهره‌برداری ده‌ها پروژه عمرانی و جذب بیش از یک همت اعتبار تا آغاز باند دوم قزانچی–روانسر و مدیریت زلزله‌ها. پرسش اصلی این یادداشت اما نه ستایش این فهرست، بلکه سنجش فاصله میان نماد و ساختار است: آیا نخستین فرماندار زن کرمانشاه توانسته است انتظار تاریخی را به تکمیل پروژه‌ها، ایمنی پایدار، اشتغال محلی و مشارکت واقعی مردم گره بزند، یا تجربه او هنوز در میانه راه، میان شروع‌های امیدبخش و چالش‌های تکمیل‌نشده، معلق است؟