دسته‌بندی: بوم‌گردی

طبیعت روستاهای ایران، سال‌هاست که بدون دفاع، پذیرای گردشگرانی است که برای آرامش به دامنش پناه می‌آورند؛ اما این مهمان‌نوازیِ بی‌حدومرز، حالا به بهای نابودی تدریجی مراتع، آلودگی منابع آب و انباشت زباله در دل بکرترین مناطق تمام شده است. گزارش پیشِ رو، تصویری شفاف از دوگانه‌ی «درآمد یا حفاظت» در گردشگری روستایی ایران ارائه می‌دهد و به دنبال پاسخ به این پرسش است: آیا توسعه‌ای که محیط‌زیست را قربانی کند، می‌تواند پایدار باشد؟

در دل شب و میان آوارهای محله چاه‌تنگو، زمین ساکت است؛ اما نه سکوتِ مرگ، که سکوتِ تحکم‌آمیز یک نظاره‌گر میلیون‌ساله. درحالی‌که بمب ۹۰۰ کیلوگرمیِ نیویورک‌تایمز خانه‌ها را به خاک و خون کشیده و اقتصاد گردشگریِ قشم به کمای تاریخی فرو رفته، سنگ‌های غار نمکدان و ستون‌های دره ستارگان، همچنان بر شانه‌های تاریخ استوار مانده‌اند. این پیروزیِ عجیبِ میراث زمین‌شناختی بر آتش جنگ، اما تلخ‌ترین لبخند را بر لب دارد؛ چراکه در میدان نبردِ قشم، جانِ انسان‌ها و رونقِ محله‌ها، پیش از سنگ‌ها تسلیم شدند. آیا این تاب‌آوریِ زمین است، یا پندآموزترین شکستِ انسان در برابرِ بی‌تفاوتیِ طبیعت؟

در روزهایی که کابوس خشکسالی و فرونشست زمین، گریبان‌گیر اکوسیستم‌های آبی غرب کشور بود، خبری خوش از دل طبیعت بکر استان کرمانشاه به گوش می‌رسد. برخلاف روال تلخ سال‌های گذشته که در اوج گرما، تالاب‌ها و سراب‌های این دیار به کویری خشک و بی‌جان تبدیل می‌شدند، امسال انگار زمین نفس‌های عمیقی کشیده است. بررسی‌های میدانی جدید حاکی از آن است که شریان‌های حیاتی این استان، همچنان می‌تپند و تالاب بین‌المللی هشیلان، معجزه تابستان ۱۴۰۵ را به نظاره نشسته است