در پی ابلاغ مصوبه جدید شورای عالی اداری مبنی بر ساماندهی و چابک‌سازی ساختار نهادهای شورایی کشور، موجی از نگرانی میان فعالان حوزه محیط‌زیست و گردشگری ایران شکل گرفته است.
در روزهای اخیر اخبار و گزارش‌های متعددی از افزایش «حفاری‌های غیرمجاز» در سراسر کشور به پایگاه تحلیلی- خبری «درسانیوز» رسیده است که میراث تاریخی در بحران فرو می‌ریزد.
استاد دانشگاه تربیت مدرس: اکوسیستم تخریب‌شده دیگر برنمی‌گردد، گونه حیات‌وحشی که آسیب ببیند یا منقرض شود، قابل‌بازگشت نیست. اگر همه‌چیز را رها کنیم، در آینده حتی اگر اسکندر فیروز هم زنده شود، آنچه ازدست‌رفته احیا نمی‌شود
حفاظت می‌کنیم، با اندوه
فعالان و بخش خصوصی گردشگری از رکود بی‌سابقه گردشگری و آسیب‌های جدی به این بخش می‌گویند و معاون گردشگری خبر از برگزاری «باشکوه» نمایشگاه گردشگری می‌دهد
پروژه‌های حفاظت مشارکتی به‌دلیل علقه مردم به زیست‌بومشان شاید هیچ‌گاه به‌صورت کامل متوقف نشود، اما سرمایه اجتماعی و امید مردم آنچنان آسیب دیده که به این زودی‌ها امکان ترمیمش نیست.
جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی نشان می‌دهد این جشنواره قرار نیست دردی از دردهای بی‌شمار میراث‌فرهنگی ایران را دوا کند. این جشنواره در بهترین حالت جایی است برای هزینه کردن بودجه‌ای که می‌توانست مشکلات بسیاری از حوزه میراث‌فرهنگی را حل کند.
فعالان محیط‌زیست از افزایش آتش‌سوزی‌های عمدی در جنگل‌های زاگرس، نابودی هزاران هکتار از درختان بلوط و بنه، کمبود تجهیزات اطفای حریق و ضعف برخورد قضایی با عاملان حریق می‌گویند.
یکی از تلخ‌ترین پیامدهای بحران‌های مکرر، فرار سرمایه‌های انسانی از صنعت گردشگری است. راهنمایان گردشگری که اغلب حقوق ثابتی ندارند، مجبور به تغییر شغل یا مهاجرت شده‌اند.
فعالیت ۹۰ درصد اقامتگاه‌های بومگردی بر بستر اینستاگرام تبلیغ می‌شود. اگر اینستاگرام نباشد، آسیب جدی به فعالان این صنف وارد می‌شود.
خبرنگار محیط‌زیست بودن این روزها آسان نیست. از پنجشنبه، ۱۸ دی‌ماه، که دکمه قطع اینترنت زده شد، تا امروز که این یادداشت نوشته می‌شود، جامعه درگیر زخم‌های خود است.